Oerle

De naam Oerle kwam al voor in 1385, en daarna wordt deze veelvuldig in bronnen genoemd. In 1418 wordt vermeld: een ‘huzinge in een stede gheheyten Oerle’. De herdgang (herdgangen) Oerle, in 1580 Oerle en Broekhoven geheten, lag tussen de herdgangen Korvel, Kerk en Heuvel en Loven. Aan de zuidkant grensde Oerle aan Goirle en Hilvarenbeek. De kern van Oerle werd gevormd door het huidige Transvaalplein. De kaart van Diederik Zijnen (1760) geeft hier de naam Oerle. De belangrijkste wegen waren de weg naar Goirle (nu Voltstraat en Transvaalstraat), de weg naar Korvel (Oerlesestraat), de weg naar Hilvarenbeek (Oude Beeksepad), waarvan de Radiostraat nog een restant is, en de Groenstraat. Tot de herdgang Oerle behoorde ook Broekhoven. Deze naam verwijst naar een hoeve in het ‘broek’ (moeras; laag land). De kern van Broekhoven lag bij de plaats van het vroegere Kasteel Broekhoven, waar de Beeksedijk (Korhoenstraat), de Broekhovenseweg-Hilvarenbeekseweg en Groenewoudstraat (Berglandweg) samenkwamen. Iets zuidelijker, aan De Leij, ontwikkelde zich in de negentiende eeuw een klein industriegebied, met onder meer de fabriek van Pieter van Dooren. Al deze bedrijfsgebouwen werden gesloopt voor de bouw van het Sint Elisabeth Ziekenhuis.