Christophersen, Ole-Petter Frank

	No. 332 squadron memorial in Oslo
	De naam van Ole-Petter op het memorial tussen alle gevallenen van het squadron Bron: www.slektogdata.no/

	No. 332 squadron logo
	Het logo van net No. 332 squadron. Luftforsvaret. Samhold I strid, wat betekent Luchtmacht. Eenheid in de strijd Bron: wikipedia

	Ole-Petter Frank Christophersen
	Bron foto: Våre falne 1939–1945
Volledige namen	Ole-Petter Frank Christophersen
Geboortedatum	09-02-1919
Geboorteplaats	Rjukan (N)
Adres	3 Ove Kristiansens vei
Woonplaats	Oslo (N)
Burgerlijke staat	Ongehuwd
Overlijdensdatum	04-01-1945
Plaats van overlijden	Tilburg

Geef de oorlog een gezicht!

Kun jij ons helpen met het schrijven van het levensverhaal van deze persoon?

Hoewel het meer dan 80 jaar geleden is dat er een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog blijft het belangrijk de slachtoffers te herdenken. We willen door hun verhaal te vertellen de slachtoffers eren en de herinnering levend houden Alle Tilburgse oorlogsslachtoffers zijn opgenomen in de Wiki Midden-Brabant en we streven er naar van ieder een levensbeschrijving en foto op te nemen.

Helaas hebben we van sommigen maar beperkte of soms helemaal geen informatie. We hebben jouw hulp nodig deze levensverhalen vast te leggen door ontbrekende informatie aan te vullen met verhalen of foto’s. We ontvangen je reactie graag via info@regionaalarchieftilburg.nl o.v.v. Wiki Oorlogsslachtoffers.

Ole-Petter Frank Christophersen (geb. 9 februari Rjukan (N), gest. Tilburg 4 januari 1945). Zoon van Harald Lauritz Christophersen (geb. 1878, overl. 30 juli 1940 ) en Ragnhild Larsen (geb. 3 mei 1884, overl. Januari 1960). Hij was ongehuwd. Christophersen overleed op 04-01-1945 te Tilburg. Rang: Sergeant, No. 332 (N) Squadron.

Achtergrond

Ole-Petter Frank Christophersen wordt geboren op 9 februari 1919 in het Noorse Rjukan^[1], een plaats in de gemeente Till, in de provincie Telemark. Hij is de zoon van Harald Lauritz Christophersen (geb. 1878, overl. 30 juli 1940 ) en Ragnhild Larsen (geb. 3 mei 1884, overl. Januari 1960). Ole heeft nog een zuster Aase Hjordis Sofie (geboren 1906). Vader Harald is in het dagelijks leven archivaris en boekhouder. Over zijn privéleven is niet veel bekend. Ole volgt een driejarige opleiding op de middelbare school en gaat hierna naar de officiersschool^[2]. Ole woont in 1942 bij zijn moeder, zijn vader overlijdt in 1940. Ze zijn woonachtig aan de 3 Ove Kristiansens vei in Oslo.

Diensttijd

Op 8 april 1940 start de Duitse inval in Noorwegen, genaamd Operatie Weserübung. Ole-Petter neemt dan deel aan gevechten in Oost-Noorwegen als sergeant bij een Geniekorps. Na de verloren strijd kan hij huiswaarts keren. Niet duidelijk is of hij gevangen is geweest in een krijgsgevangenkamp. Tijdens de bezetting is hij actief bij het verzet en is hij onder andere betrokken bij het bevrijden van gevangenen uit gevangenissen en ziekenhuizen. Mogelijk door zijn activiteiten in het verzet wordt het te heet onder zijn voeten en vlucht hij op 17 maart 1942 naar Zweden.

Vanuit Zweden komt hij in Canada terecht waar hij zich aanmeld bij de Noorse strijdkrachten. Hier volgt hij een vliegeniersopleiding. Uiteindelijk arriveert hij in St. Andrews in Schotland op 3 februari 1944. In St. Andrews was een basis gevestigd waar gevluchte Noren militairen getraind werden. Op 31 augustus wordt Ole-Petter overgeplaatst van de No. 57 Operational Training Unit (O.T.U.)^[3] naar de No. 84 Group Support Unit (G.S.U.)^[4]. Vanaf 8 september wordt Ole-Petter als [1] Supermarine Spitfire-piloot ingedeeld bij het No. 332 Squadron RNoAF, een Noors squadron behorende aan het 2nd Tactical Air Force. Op 22 september^[5] voert hij zijn eerste missie uit in zijn Spitfire vanaf een vooruitgeschoven vliegveld nabij het Franse Lille- Vendeville. Twaalf Spitfires vallen een doelwit aan met elk een 500 ponder en hun boordgeschut. Tot en met eind oktober vliegt hij in totaal 19 missies. De missies bestaan onder andere uit bewapende verkenningen, bombardementen, beschietingen en het escorteren van bommenwerpers. Vanaf 6 oktober wordt de vliegbasis Grimbergen door het No. 332 (N) squadron gebruikt om vanaf daar hun missies te vliegen. Van 3 missies is filmmateriaal bewaard gebleven. Een camera, verbonden met het boordgeschut, filmt de beschietingen. Op 12 oktober wordt nabij Breskens een boot door Ole-Petter beschoten. Een dag later wordt er geschut nabij Knokke onder vuur genomen.

Eind oktober verhuist het squadron weer en nu naar het pas bevrijde vliegveld Woensdrecht. Op 1 januari 1945 wordt door de Duitse Luftwaffe Operatie Bodenplatte uitgevoerd. Een wanhoopsdaad waarbij zo’n 1100 Duitse vliegtuigen betrokken zijn die vele vooruitgeschoven Geallieerde vliegvelden en vliegtuigen proberen aan te vallen. Ondanks dat er zo’n 495 Geallieerde vliegtuigen beschadigd raken verliest de Luftwaffe die dag zelf 292 vliegtuigen en vele erg ervaren piloten. Het No. 332 (N) squadron voert die dag en op 2 januari verdedigings/beschermingsmissies boven het vliegveld Woensdrecht uit, maar hoeft uiteindelijk niet in actie te komen.

Gebeurtenis

Op 4 januari neemt Ole-Petter deel aan een gewapende verkenningsmissie. Vanaf vliegveld Woensdrecht stijgen in totaal 4 Spitfires op. Ten oosten van Holten wordt een trein aangevallen. De locomotief wordt in brand geschoten en ook enkele goederenwagons worden onder vuur genomen. Vanaf de grond worden de Spitfires beschoten en het vliegtuig van Ole-Petter wordt geraakt door klein kaliber vuur, waardoor hij een lekkage in zijn glycol-systeem krijgt. Boven Tilburg kan hij zijn Spitfire niet meer in de lucht houden en springt hij uit het vliegtuig. Helaas gaat zijn parachute niet open en sterft hij bij deze sprong.

Graf en monument

Sergeant Ole-Petter Frank Christophersen wordt op 5 januari begraven op de Algemene begraafplaats aan de Gilzerbaan te Tilburg. Op 13 mei1946 wordt zijn lichaam overgebracht naar Velsen en daar gecremeerd. Later wordt zijn as bijgezet in het graf van zijn vader. Ole-Petter wordt herdacht op het No. 332 (N) squadron memorial Norwegian Air Force 1940-1945 "To the memory of Air Force fallen 1940-1945" in Oslo.

Externe links

Studiegroep Luchtoorlog 1939-1945 Loss Register: Loss chart: T5075

Verdens Gang, Våre Falne

↑ www.digitalarkivet.no/ Volkstelling 1920 voor district 0826 Tinn, 1920, p. 16000
↑ www.vg.no/spesial/2015/vaare_falne/?personId=11501
↑ 57 Operationele Trainingseenheid: Opgericht in No. 10 Group vanuit No. 7 Maintenance Unit in Hawarden om gevechtspiloten op te leiden met Supermarine Spitfires en Miles Masters-trainers. De training aan een OTU was in feite een specifieke opleiding, aangezien alle deelnemende bemanningsleden gekwalificeerd waren om de juiste badges te dragen. Piloten trainden samen en leerden werken op het type dat ze daadwerkelijk zouden vliegen in een operationeel squadron. De eenheid verhuisde op 10-11-1942 naar RAF Eshott.
↑ Bij een GSU werden de piloten stand-by gehouden om naar gevechtseenheden te worden gestuurd als vervanger van verliezen die een squadron had geleden
↑ The National Archives, Operational Record Book en Summary of Events AIR-27 1729 7 t/m 16

[1] www.digitalarkivet.no/ Volkstelling 1920 voor district 0826 Tinn, 1920, p. 16000

[2] www.vg.no/spesial/2015/vaare_falne/?personId=11501

[3] 57 Operationele Trainingseenheid: Opgericht in No. 10 Group vanuit No. 7 Maintenance Unit in Hawarden om gevechtspiloten op te leiden met Supermarine Spitfires en Miles Masters-trainers. De training aan een OTU was in feite een specifieke opleiding, aangezien alle deelnemende bemanningsleden gekwalificeerd waren om de juiste badges te dragen. Piloten trainden samen en leerden werken op het type dat ze daadwerkelijk zouden vliegen in een operationeel squadron. De eenheid verhuisde op 10-11-1942 naar RAF Eshott.

[4] Bij een GSU werden de piloten stand-by gehouden om naar gevechtseenheden te worden gestuurd als vervanger van verliezen die een squadron had geleden

[5] The National Archives, Operational Record Book en Summary of Events AIR-27 1729 7 t/m 16

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

Navigatie

Hulpmiddelen